Aylık arşivler: Aralık 2015

onlar bizi itham ediyor

—vay canına ne dersin çavuş
işte bizim şahin büsbütün harab olmuş
dokunma dağılmasın dağılmasın kanatlarıdokunma sızlıyor yaram sızlıyor kalbim
—nokta demiş maceramız bitmişti
iki yıl önce bugün hatırlar mısın teğmen’im
biz nasıl yere gitmiştik yer nasıl bize gelmişti
—vay canına tütünüm tükenmiş pipom sönmüş
koca şahin seninle yıldızları gezmiştik
neyleyim kanadın kırılmış biz yıldız olmuşuz
söyleşir dururuz onlar da bir günmüş
ölüm ölüm dedikleri işte bu ölümmüş

—sen nesin kuş musun yavrum kuş musun
sen nesin yavrum bulutlarda mı doğmuşsun
uç desem uçar mısın mavilik çeker mi seni
ben babanım hercai gözlü çavuş
dünyadan uçtuğum gün sen dünyaya uçmuşsun
—vay canına görüyorum görüyorum herşeyini
sevgilim kerhânede çırılçıplak soyunmuş
ona sözüm vardı sözlerimi tutamadım
öldüm çavuş öldüm ama unutamadım

—biz kuştuk yıldız olduk yıldız yer içeriz
kendimiz yukarda dünyada gözlerimiz
oğlumuz dilenir karımız kirlenmiş bozuluş
—vay canına kahretme beni çavuş
kahretme ok çıkacak yayından

günahım ne yetişmez mi bir defa öldüğüm
—yeryüzüne baktım insanları telâş içinde gördüm
felâketler herkesi bıktırmış canından
aydınlıkta inhtikâr aydınlıkta fuhuş
geçilmiyor kandan geçilmiyor gözyaşından

—vay canına bunun için mi dövüştük çavuş
yine ağlar geriyor gümüş örümcekler
yine örümcekler için insanlar ölecekler
—demek ki teğmenim biz kuştuk yıldız olduk
—demek ki çavuş kızımız karımız
—demek ki insanlar demek ki dünya
—vay canına silâhım nerde çabuk
bitmemiş anlaşıldı bitmemiş maceramız
işte şahin hazır haydi bin uçalım
dünyayı çavuş dünyayı kurtaralım

 

Attilla İlhan, Bütün Şiirleri: 1, Duvar, Bilgi Yayınevi, 7. Basım, Kasım 1993

Refik Durbaş’ın BirGün’ün 24 Aralık 2015 sayısında kendi köşesinde “Başka nüshası yok!” başlığıyla anlattığı anısının sonunda yer alan ve hiç değilse de çok nüshası olmayan bu şiir kaybolup gitsin istemedim.
Okumaya devam et